Bardzo popularna metoda

Jedną z najczęściej stosowanych metod usuwania żylaków jest metoda Babcocka, czyli stripping. Metoda ta znana jest od ponad 100 lat. Metoda ta jest metodą dostępną w ramach powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego, co oznacza, że za zabieg usunięcia żylaków tą metodą, nie będziemy musieli zapłacić. W trakcie zabiegu lekarz przeprowadzający zabieg wykonuje w okolicach kostki oraz w pachwinie pacjenta nacięcia przez które wyciągane są następnie chore żyły. Operacja może zostać wykonana w znieczuleniu, które podawane jest wprost do kręgosłupa lub w narkozie. Po wykonaniu operacji przez 24 godziny pacjent musi pozostać w łóżku, a pobyt w szpitalu trwa od 2 do 3 dni. Przez kilka dni po wykonaniu zabiegu usunięcia żylaków konieczne jest bardzo mocne bandażowanie zoperowanej nogi. Nie wolno również podnosić ciężkich przedmiotów, gdyż grozi to rozejściem się szwów. Po zdjęciu szwów bandaże zastępuje się rajstopami lub pończochami uciskowymi. Zanim pacjent je kupi, lekarz dobiera klasę ich ucisku. Przed zakupem pacjent musi także zmierzyć obwód operowanej nogi w kostce, na wysokości podudzia i uda. Po operacji, na operowanej nodze widoczne są zasinienia, można je smarować maścią zawierającą arnikę. O ile jest to możliwe, pacjenci po zabiegu powinni, jak najwięcej się poruszać, co zapobiegnie powstaniu zakrzepów.

Leczenie żylaków metodą uciskową

Jedną z metod leczenia żylaków jest metoda uciskowa. Metoda ta jest jedną z najstarszych metod leczenia żylaków. Jednak specjalne uciskowe rajstopy lub pończoch produkowane są w chwili obecnej ze znacznie lepszych materiałów niż kiedyś. Uciskowe pończochy lub rajstopy polecane są osobom, które zauważyły u siebie obrzęki nóg. Warto, aby nosiły je także te spośród kobiet w ciąży, których babki lub matki miały kłopoty krążeniowe. Noszenie uciskowych rajstop lub pończoch jest także konieczne po operacji usunięcia żylaków. Przy pierwszych objawach żylaków profilaktycznie można nosić rajstopy rekreacyjne. Są one dostępne w aptekach, sklepach z akcesoriami rehabilitacyjnymi lub w wybranych drogeriach. Rekreacyjne rajstopy uciskowe produkuje między innymi firma Gatta. Rajstopy rekreacyjne nosi się początkowo każdego dnia przez okres jednego miesiąca. Są one dostępne w różnych kolorach, a wyglądają identycznie jak zwykłe rajstopy. W sklepach z artykułami rehabilitacyjnymi dostępne są także pończochy lub rajstopy uciskowe lecznicze. Noszenie rajstop lub pończoch leczniczych zleca lekarz po zabiegu usunięcia żylaków, także lekarz dobiera ich klasę ucisku. Rajstopy lub pończochy lecznicze dostępne są w klasie od 1 do 4. Są one dostępne jedynie w dwóch kolorach, w niczym nie przypominają swym wyglądem zwykłych rajstop lub pończoch.

O zapobieganiu żylakom

Jednym z pierwszych objawów choroby żylakowej nóg jest uczucie ciężkości nóg oraz mrowienie. Przy takich objawach warto sięgnąć po preparaty dostępne w aptekach bez recepty. Są to preparaty najnowszej generacji zawierające diosminę z cytrusów (np. krem Aflavic) lub escynę, czyli substancję będącą wyciągiem z kasztanowce (np. preparat o nazwie Esceven). Diosmina działa wzmacniająca na ściany naczyń krwionośnych. Pomaga w zwalczeniu obrzęków i stanów zapalnych, poprawia powrót krwi w kierunku, który przebiega od żył do serca. Escyna jest substancją, która uszczelnia naczynia krwionośne, a tym samym zapobiega obrzękom. Escyna działa także przeciwzakrzepowo. Nowoczesne preparaty antyżylakowe mogą stosować nie tylko osoby z pierwszymi objawami choroby żylakowej, ale również profilaktycznie osoby, które prowadzą siedzący lub stojący tryb pracy. Preparaty te dostępne są w formie kremów lub tabletek. Preparaty dostępne w postaci kremów stosuje się wieczorem. Z kolei preparaty dostępne w postaci tabletek zażywa się raz dziennie. Lekarze zalecają łączenie ze sobą obu form preparatów. Osoby, które cierpią na wrzody żołądka, przed ich stosowaniem powinny skonsultować się z lekarzem, gdyż tabletki mają działanie drażniące na śluzówkę żołądka. Stosując tabletki z diosminą lub escyną nie wolno się opalać.

Krótko o anozognozji

Agnozja to z całą pewnością jedno z ciekawszych schorzeń neurologicznych, które może nas dotknąć w efekcie wylewu, guza mózgu czy urazu mechanicznego. Nie jest to jednak jednolita grupa zaburzeń. Wskazuje się na szereg odmian agnozji, które znacząco się między sobą różnią. Jednym z ciekawszych jej rodzajów jest z całą pewnością anozognozja, którą określa się mianem zespołu zaniedbywania stronnego. Zespół ten pierwszy raz został opisany już w roku 1914 przez profesora Babińskiego. Badania nad tym zaburzeniem były kontynuowane przez Łurię. Generalnie anozognozja polega na tym, że chory zachowuje się w taki sposób jakby jedna z części przestrzeni, otaczającego go świata oraz niego samego nie istniała. Wskazuje się jednak na wiele odmian anozognozji, które charakteryzują się nieco odmiennymi objawami. Wskazuje się między innymi na agnozję połowy przestrzeni. W tym wypadku pacjent zachowuje się w taki sposób jakby połowa przestrzeni, która znajduje się po stronie przeciwległej do uszkodzenia mózgu w ogóle nie istniała. Kiedy więc poprosimy pacjenta aby podzielił na pół narysowany przez nas odcinek nigdy nie wykona tego zadania poprawnie. Kiedy pacjent dotknięty tą odmianą anozognozji będzie spożywał posiłek będzie znikało jedzenie tylko z połowy talerza. Pacjenci ci narażeni są na powstawanie licznych urazów ponieważ mogą nie omijać licznych przeszkód.

Krótko o prozopagnozji

Wśród ciekawszych zaburzeń neurologicznych znajduje się bardzo duża grupa, która określana jest mianem agnozji. Wyróżnia się kilka odmian tego zaburzenia. Jedną z nich jest między innymi agnozja twarzy, którą określa się mianem prozopagnozji. W dużym skrócie zaburzenie to polega na niezdolności do rozpoznawania twarzy. U różnych osób może jednak manifestować się w nieco odmienny sposób. Skrajne przypadki prozopagnozji wiążą się z nierozpoznawaniem nie tylko twarzy swoich bliskich osób, a więc żony czy dzieci, ale również swojej własnej twarzy. Osoba dotknięta tą postacią prozopagnozji, kiedy stanie przed lustrem nie wie, że widzi swoje oblicze. Na szczęście tak silne nasilenie tego zaburzenia zdarza się stosunkowo rzadko. Lżejsza postać polega na niezdolności do rozpoznawania twarzy, które są powszechnie znane. Chodzi o znanych aktorów, polityków czy na przykład postać papieża. Ta forma zaburzenia jest jednak dużo mniej dotkliwa dla osoby, która została nim dotknięta. Prozopagnozja może również przyjąć postać, która polega na tym, że osoba chora rozpoznaje wprawdzie twarz zarówno swoją, jak i wszystkich bliskich sobie osób, ale nie potrafi rozpoznać swoich zwierząt. Jeżeli więc osoba chora ma na przykład psa to patrząc na niego nie wiem, czy jest to jej pies czy też pies zupełnie obcy.

Uszkodzenie pola projekcyjnego dla analizatora kinestetyczno – ruchowego

Zaburzenia neurologiczne to bardzo szeroka grupa, która obejmuje przypadłości o bardzo zróżnicowanym obrazie. Wśród zaburzeń i problemów neurologicznych, z którymi można się spotkać znajdują się te, które spowodowane są uszkodzeniami pola projekcyjnego dla analizatora kinestetyczno – ruchowego. Mówiąc o nich trzeba jednak wyraźnie oddzielić część ruchową oraz część dotykową. W przypadku części ruchowej może dojść do uszkodzenia pól projekcyjnych zarówno prawych, jak i lewych. Wtedy osoba zostanie dotknięta całkowitym paraliżem całego ciała, czyli tak zwaną plegią. Możliwe są także uszkodzenia tylko jednego pola projekcyjnego. Wtedy osobę taką dotknie jedynie paraliż jednostronny, który określa się również mianem paraliżu połowicze oraz hemiplegii. W przypadku części dotykowej uszkodzenia także mogą mieć charakter obustronny lub jednostronny. W przypadku uszkodzeń obustronnym osoba nie ma czucia zarówno w prawej, jak i lewej stronie ciała. Takie zaburzenie określa się mianem parezy. Kiedy uszkodzone jest tylko jedno pole projekcyjne mamy do czynienia ze zniesieniem czucia tylko po jednej stronie ciała, czyli z tak zwaną hemiparezą. Opisane zaburzenia mogą być spowodowane zarówno przez guzy mózgu, udary krwotoczne i niedokrwienne jak i różnorakie urazy mechaniczne. Jeżeli przyczyną jest guz, który można usunąć operacyjnie zaburzenia mogą ustąpić.

Uszkodzenia pola projekcyjnego dla analizatora słuchowego

Neurologia jest dziedziną medycyny bardzo rozległą. Zajmuje się licznymi zaburzeniami, które mają bardzo różnorodne podłoże. Wśród problemów neurologicznych, z którymi może zetknąć się lekarz neurolog znajdują się uszkodzenia pola projekcyjnego dla analizatora słuchowego. W zależności od tego jak rozległe będą te uszkodzenia osoba nimi dotknięta będzie miała nieco inne objawy. Jeżeli dojdzie u osoby do uszkodzenia zarówno prawego, jak i lewego pola projekcyjnego dla analizatora słuchowego osoba ta będzie dotknięta głuchotą centralną, którą można określić również mianem obwodowej. Trzeba zaznaczyć, że ten rodzaj utraty słuchu nie ma nic wspólnego z głuchotą, która spowodowana jest przerwaniem nerwu słuchowego. Głuchota wynika w tym wypadku z uszkodzenia kory mózgowej. Może dojść także do uszkodzenia pola projekcyjnego dla analizatora słuchowego tylko po jednej stronie. Trzeba jednak bardzo mocno podkreślić, że w takim wypadku nie stwierdzi się czegoś takiego jak niedosłuch połowiczy. Osoba będzie słyszała normalnie. Wynika to z faktu, że reprezentacja ślimaka znajduje się zarówno w naszej prawej, jak i lewej półkuli mózgowej. Uszkodzenie pola projekcyjnego po obu stronach może mieć charakter wrodzony. Może być jednak spowodowane także różnego rodzaju guzami mózgu. Uszkodzenia te mają charakter nieodwracalny.

Uszkodzenia pól projekcyjnych dla analizatora wzrokowego

Mówiąc o różnych problemach neurologicznych z całą pewnością warto przynajmniej kilka słów poświęcić na uszkodzenia pól projekcyjnych dla analizatora wzrokowego. Uszkodzenia te prowadzą do objawów o różnym nasileniu. To jak daleko idące będą objawy uzależnione jest oczywiście od rozległości uszkodzenia. Kiedy dojdzie do uszkodzenia obu pól dla analizatora wzrokowego to wtedy będziemy mieli do czynienia z tak zwaną ślepotą korową. Trzeba w tym miejscu wyraźnie podkreślić, że nie jest ona tym samym co utrata wzroku na skutek uszkodzenia różnych struktur oka. Pola projekcyjne dla analizatora wzrokowego mogą być także uszkodzone jednostronnie. Wtedy mamy do czynienia z objawami o wiele mniejszym nasileniu. W zależności od tego, które pole projekcyjne zostanie uszkodzone osoba będzie miała problem z widzeniem po stronie przeciwnej do uszkodzonego pola. Jeżeli więc uszkodzone zostanie prawe pole projekcyjne dla analizatora wzrokowego osoba będzie cierpiała na niedowidzenie połowicze lewostronne. W przypadku uszkodzenia pola projekcyjnego lewego osobę dotknie niedowidzenie połowicze prawostronne. Mogą przytrafić się także ćwiartkowe ubytki pola widzenia. W tym wypadku osobie nie będzie brakowało połowy pola widzenia, ale jedynie jego ćwiartki. Ubytek wystąpi również po stronie przeciwległej do miejsca uszkodzenia.

Zespoły pnia mózgu ze względu na topografię

Schorzeń neurologicznych jest bardzo wiele. Różnią się one między innymi problemami jakie wywołują. Wśród tych poważniejszych znajdują się między innymi zespoły pnia mózgu, które można podzielić między innymi z uwagi na topografię, czyli miejsce występowania. Dzieli się je na trzy duże grupy. Wyróżnia się więc zespoły rdzenia, zespoły mostu oraz zespoły śródmózgowia. W zespołach rdzenia wyróżniamy obustronne zespoły pnia mózgu, zespół przyśrodkowy opuszki, zespół bocznej opuszki, uszkodzenie przyśrodkowej części pnia mózgu, grzbietowe uszkodzenie pnia mózgu oraz uszkodzenia jednostronne. W zespołach mostu wyróżnia się tylko jedną jednostkę chorobową, która określana jest właśnie mianem zespołu mostu. W zespołach śródmózgowia wyróżnia się z kolei zespół przypodstawnej części konarów mózgu oraz zespół pokryty śródmózgowia. W zależności od tego z jakim rodzajem zespołu pnia mózgu będziemy mieli do czynienia nieco inaczej będą wyglądały pojawiające się objawy. W przypadku zespołu bocznej opuszki, który określany jest również mianem zespołu Jacksona chory będzie porażone mięśnie języka co prowadzi do znacznych trudności w przełykaniu. Z uwagi na zaburzenia wibracji pacjent dotknięty tym zaburzeniem nie będzie potrafił utrzymać równowagi wtedy, kiedy będzie słyszał jakieś dźwięki. Obustronne zespoły pnia mózgu na ogół prowadzą do śmierci.

Zespoły pnia mózgu ze względu na przyczyny

Wśród wielu schorzeń i problemów neurologicznych znajdują się między innymi zespoły pnia mózgu. Dzieli się je na kilka rodzajów w zależności od przyjętego kryterium. Jeżeli za kryterium podziału przyjmiemy przyczyny ich powstania to wtedy wyróżnimy zespoły pnia mózgu, które powstały na skutek urazów mechanicznych, te, które spowodowane są toczącym się procesem nowotworowym oraz te, które wynikają z nagłego zatrzymania krążenia. W pierwszej grupie zespołów pnia mózgu znajdują się te, które zazwyczaj są efektem wypadków komunikacyjnych. Mogą one powstać także skutek upadku z dużej wysokości. Tego rodzaju urazy mogą więc powstawać w przypadku pracowników budowlanych czy alpinistów. Jeśli chodzi o nowotwory to w przypadku pnia mózgu chodzi o glejaki oraz gąbczaki. Nowotwory tego rodzaju wrastają w strukturę pnia mózgu i to właśnie z tego powodu są tak bardzo groźne. To, że nowotwór znajduje się nie tylko na powierzchni pnia mózgu, ale również w jego wnętrzu sprawia, że operacja jest w zasadzie niemożliwa. Tego rodzaju nowotwory prędzej czy później doprowadzają więc do śmierci pacjenta. Nagłe zatrzymanie krążenia może wystąpić u osób w każdym wieku i właściwie każdej sytuacji życiowej. Chodzi w tym wypadku o stan niedokrwienia, który może objąć różne obszary mózgu. W tym miejscu trzeba również powiedzieć o zespole zamknięcia, który zawsze w końcu prowadzi do śmierci.